حرف تنهايي من

                 

         سلام دوستان سال نو بر همه شما عزیزان مبارک

مژده ، ای دل که دگر باد صبــا بـــاز آمـــد

                          هدهد خوش خبر از طرف سبا باز آمـــد

بر کش ، ای مـــرغ سحـــر، نغمه داودی باز

                           که سلیمان گل از باد هـــــــوا باز آمـد

عارفی کو که کنـــــــد فـــهم زبان سوسن؟

                 تا بپرسد که چرا رفت و چرا باز آمـــــد

مردمی کرد و کــــرم لطف خـــداداد بمـــن

                            کان بت ماه رخ از راه وفا باز آمـــــد

لاله بوی مــــی نوشیـــن بشنید از دم صبح

                                   داغ دل بود بامـــید دوا باز آمــــــد

چشم من در ره این قافــــله راه بمانــــــد

                                    تا بگـوش دلم آواز درا باز آمـــــد

گرچه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست

                                لطف او بین که بلطف از درما باز آمد

+نوشته شده در جمعه ٢۸ اسفند ۱۳۸۳ساعت۱:٤۳ ‎ق.ظتوسط مریم | نظرات ()

        سینه مالامال دردست ای دریغا مرهمی  

                               دل زتنهایی به جان آمد خدا را همدمی

 

فریاد

مشت می کوبم بر در

پنجه میسایم بر پنجره ها

من دچار خفقانم خفقان

من به تنگ آمده ام از همه چیز

بگذارید هواری بکشم

من به دنبال فضایی می گردم

لب بامی

سر جویی

دل صحرایی

که در آنجا نفسی تازه کنم

می خواهم فریاد بلندی بکشم

که صدایم به شما هم برسد

من هوارم را سر خواهم داد

چاره درد مرا باید این داد کند

از شما خفته چند

چه کسی می آید با من فریاد کند ؟

 

+نوشته شده در چهارشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸۳ساعت۳:۳٥ ‎ب.ظتوسط مریم | نظرات ()