حرف تنهايي من

من به آن سوی پنجره عادت کرده ام

به آن سوی که همه چیز روشن است

پر از هوای دوست داشن است

بس که نشستم در این سوی پنجره

چشم دوختم آنسوی پنجره

چشمانم نیز رنگ سکوت گرفتند

فقط بگو

تا کی نشینم منتظر؟!!

+نوشته شده در یکشنبه ٤ بهمن ۱۳۸۸ساعت٥:۳٦ ‎ب.ظتوسط مریم | نظرات ()