حرف تنهايي من

  

              

   که میلادت نزول خجسته ی باران باد

بر تشنگه گی خاک

و طلوع آفتاب

بر سماجت ظلمت

شکوفه ی تبسمی

بر لبان ِ دل تنگی

و جلوه ی ستاره ای

در مه گرفته گی این افق

 

 

 

 

+نوشته شده در شنبه ٢٤ شهریور ۱۳۸٦ساعت٧:٠٧ ‎ق.ظتوسط مریم | نظرات ()