حرف تنهايي من


 

چه آسان دلم را شکست
و چه بی رحمانه
به کدامین گناه
نمی دانم؟
تو می دانی؟!!
صادق بودم به دور از هر تزویر و ریا
دلسوز بودم
و پر از تنهایی و غم
آیا اینها گناه من است؟؟

آنگاه که کودکانه ترین احساسم را دیدی ....
                                           چه بی رحمانه به من خندیدی!

من آن ابرم که می خواهد ببارد
 دلِ تنگم هوای گریه دارد
 دلِ تنگم غریب این در و دشت
 نمی داند کجا سر می گذارد
.
.
چه بیرحمانه دلم را شکست

+نوشته شده در سه‌شنبه ۳٠ بهمن ۱۳۸٦ساعت٢:٢۳ ‎ب.ظتوسط مریم | نظرات ()