حرف تنهايي من

 

 

سفرت خوش
ای گرمی صدای دلبرانه من
ای که در دلواپسیهای گم شده ام
نوای
جای من خالی است
جای من در عشق
مرا به سوی عاشقانه ها می خواند
حال ای زیبا کلام
جای تو خالی است
در این دلواپسیهای تنهایی من
در این کنج خلوت
که آن صدای مردانه ات
آن لحن شیرین بیانت
مرا عشق آموخت......
حال ای شیرین سخن
خانه دوست کجاست؟؟
ای آنکه کلامت روح  دل را می لرزاند
دیدی
شبی درحرف و حدیث مبهم بی فردا گمت کردم
دیدی
همان خداحافظ آخرین ات را
ای نامهربان
حال چه وقت وداع بود.....
آری
حال همه ما خوب است
اما
تو باور نکن
که در نبودت غمی بزرگ به دل نشسته است....
سفرت خوش
ای صدای ماندگار روزهای دلواپسی تنهایی های من
سفرت خوش
.
.
.
مریم

+نوشته شده در شنبه ٢٩ تیر ۱۳۸٧ساعت۳:٤٢ ‎ب.ظتوسط مریم | نظرات ()