حرف تنهايي من

                                  

 

                              کمی آرامم

 در پس این همه درد

                                کمی آرامم

 

امروز دلم میخواد از عشق بنویسم

 

 دلم بیقرار دخترک صحراست

دلم بیقرار دشت و کوه و کویر..... دلم بیقرار عشق و عشق بازی با آسمان و ستاره و کوه هاست

دخترک صحرا دلش میخواد زنده بشه....

دخترک صحرایی که یه روزی در میان دنیای غم خودش را کشت دلش هوای نفس کشیدن کرده...

دلش میخواد دوباره برگرده به آغوش صحرا و از عشق بگه...

یعنی میشه....

یعنی میشه که اینهمه درد را نادیده گرفت

چی می شد که می رفتم برای همیشه گم می شدم در دل صحرا

میشدم خودم فقط خودم....

قصه دخترک قصه منه.... قصه آرزوهامه...

دخترک با یه کلبه چوبی با سازش و دار قالیش و کتاب شعرش و شمع و عود....

وای خدا دلم امروز می خواد از عشق بگه

اگر عشقی مونده باشه....

اما دخترک همیشه عاشقه..... ستاره ها و آسمون هم عاشق او هستند

 دوباره دلم عاشقونه ها ی آسمون را میخواد

میشه در رو به روی غم بست مگه نه....

میشه در دخترک گم شد که دیگه هیچی و ندید مگه نه...

دخترک.....................

 

       

 

+نوشته شده در یکشنبه ۱ دی ۱۳۸٧ساعت٥:٥٠ ‎ب.ظتوسط مریم | نظرات ()