حرف تنهايي من

 از برت دامن‌کشان ،

            رفتم ای نامهربان    

                                از من آزرده‌دل ،

                                                 کی دگر بینی نشان


                                 رفتم که رفتم ، رفتم که رفتم
                                                                         

  ازمن دیوانه بگذر    

                    بگذرای جانانه بگذر
                              هرچه بودی هرکه بودم      

                                   بی‌خبر رفتم که رفتم ، رفتم ‌که رفتم
                                          
شمع بزم دیگران شو      

                        جام دست این و آن شو

                                      هرچه بودی هرکه بودم      

                                  بی‌خبر رفتم که رفتم ، رفتم ‌که رفتم
                                      

 بعد از این ، 

   بعد از این ،

                      ‌کن فراموشم که رفتم


دیگر ازدست تو می نمی‌نوشم که رفتم
                               بادل زود آشنا ، گشتم از دامت رها 


                               بی‌وفا بی‌وفا بی‌وفا رفتم که رفتم       

                     
 

+نوشته شده در یکشنبه ۱٤ آذر ۱۳۸٩ساعت٥:٤٧ ‎ب.ظتوسط مریم | نظرات ()