حرف تنهايي من

با تو ایمنم

و با تو سرشارم

                - از هر چه زیبایی است

پناهم باش

تا سنگینی غربت

                از شانه هایم فرو ریزد

و ملال تنهایی

از چشمهایم

من از دور دستها آمده ام

از مزارع گندم

از کرتهای جالیز

و از سرزمینی که آسمانش

                   - تنها دو پیراهن  دارد

روزها آبی می پوشد

و شبها پیراهنی بلند

                   که تاب می خورد

                - در رقص هزار و یک ستاره روشن

+نوشته شده در شنبه ٢٢ فروردین ۱۳۸۳ساعت٢:٥٦ ‎ق.ظتوسط مریم | نظرات ()