حرف تنهايي من

هوای همه روزها و همه شب های من دونفره است.....

من و افکارم

من و من که داءم در حال گفتگوییم

من و من که یکی ام می گه و اون یکی ام جواب میده و هر دو با هم گریه می کنند و گاهی لبخندی

من و من که  چهل و دو سال عمر که هی مرور می کنند اش

من و من  که بیست و چند سال رو هی ورق می زنند 

عجیب همه روز هایم و همه شب هایم هوای ام دونفره است

کلا تبدیل شدم به دونفر

+نوشته شده در یکشنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٤ساعت۱٢:٥٦ ‎ق.ظتوسط مریم | نظرات ()