حرف تنهايي من

   

 

 

هووی فرنگی                                                                                                                      

 زن با صدایی بغض آلود گفت: دیگه نمی تونم آقای قاضی ! بهم حق بدین که نتونم توی جهنمی که این مرد برام درست کرده زندگی  کنم.                                                                                             

و سپس دست  در کیفش برد و قوطی قرصی را در آورد و ادامه داد : دستمزد تمام صبر و تحملم تو خونه این مرد، همین چند تا  قوطی  قرص اعصابه .                                                              

روز اولی که اومد خواستگاریم هیچی نداشت، اما من بدبخت با همه نداری هاش سر کردم. از شکم خودم و بچه هام زدم ریختم تو کاسه این نامرد . به خاطرش از همه دوست و آشنا و فامیل بریدم. به امیدی که چی ، یه روز آقا آدم می شه و جبران می کنه ، ولی وقتی با لاخره تونست یه سرمایه ای جور کنه و بیفته تو کار تجارت ، از این رو به اون رو شد. ندید بدید همینکه رفت دو تا کشور و اومد ، هوایی شد و حالا هم مزدم رو به غیر از کتکهای روزانه ، با آوردن یه هووی فرنگی داد.                                               

زن به اینجا که رسید با صدای بلند شروع به گریه کرد و گفت : حالا هم مثل همیشه هیچی نمی خوام ، فقط طلاقم رو بده و راحتم کنه.                                                                                   

یکهو مرد با عصابنیت از جا بلند شد و گفت: خلاف شرع که نکردم ، رفتم زن گرفتم.اما قاضی با صدای بلند فریاد کشید : بشین سر جات! تو می دونی برای  ازدواج مجدد باید از زن اولت اجازه می گرفتی؟! مرد که انگار حرف در دهانش ماسیده بود، دست از پا درازتر سرجایش نشست. سپس قاضی صدایش را صاف کرد و گفت : در هر صورت مهریه زن عندالمطالبه است و هر وقت هم که بخواد ، مرد موظفه اونو تمام وکمال بپردازد. ولی مرد با پررویی گفت: ندارم. و زن با حالی که با گوشه چادرش اشکهایش را پاک می کرد، گفت: اگه حاضر شه بچه ها رو به من بده ، همه مهریه ام رو می بخشم. مردگفت: نه بچه ها رو میدم و نه پولی دارم که بابت مهریه بپردازم. قاضی: پس در صورت عدم پرداخت مهریه ، راهی زندان می شی.   

مرد که انگار زیرش آتشی روشن کرده باشند با عصبانیت گفت : چه کار کنم؟ ندارک که بدم. از کجا بیارم؟ در ضمن بچه هامم دوست دارم .                                                                              

زن با شنیدن این حرف داد کشید : تو اگه پدر بودی ، اگه بچه هاتو دوست داشتی ، عین آدم مینشستی و زندگی می کردی بی لیاقت.                                                                                   

قاضی هر دو را دعوت به آرامش کرد و گفت: بالاخره باید یک راه را انتخاب کنی ؛ یا مهریه یا بچه ها ، چون این بار پنجمی است که  در دادگاه حضور پیدا می کنید ، پس همین امروز باید قضیه فیصله پیدا کنه.   مرد که در میان عمل انجام شده قرار گرفته بود . لحظه ای سکوت کرد و به فکر فرو رفت . شاید با خودش می اندیشید که این طوری بهتر است ؛ زیرا نه مهریه ای می پردازد و نه بچه ای باقی می ماند که جلوی دست و پایش را بگیرد . به همین خاطر رو کرد به قاضی و گفت: خیلی خب از بچه هایم می گذرم .زن با شنیدن این حرف نفس راحتی کشید و دو فرزندش رامحکم به خود چسباند. سپس از جا بلند شد و لبخند زد از چشمانش خوب می شد فهمید که این اتفاق برایش حکم آزادی از یک زندان را دارد.              

این هم گوشه ای از دردها، رنجها و بی عدالتی هایی است که نسبت به یک زن روا داشته می شود. زنی که حق دارد زندگی آرام در کنار همسر و فرزندانش داشته باشد.                                               

 

دوستان و عزیزان الخصوص آقایان ناراحت نشوید و فکر نکنید که فقط می خواهم بگویم که در حق زن ظلم می شود نه اینطور نیست حتما در مورد ظلمهایی که در حق مردها هم میشود داستانی می نویسم.  

+نوشته شده در دوشنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸۳ساعت۳:٤۸ ‎ب.ظتوسط مریم | نظرات ()