زخمهایم را مرهم باش





وقتی طوفان یاس فرا گرفت  تنهایم گذاشتند تمامی آنانی که ناخدای کشتی دلتنگی شدنم را پای شادی کوبیدند.....
طوفان که در گرفت سوار بر بیرق عجز رفتند و با طوفانی که در هم می شکافد تنهایم گذاردند و آن وقت من
چقدر خسته بودم و چقدر اضطراب اشک کلافه ام می کرد..... آنزمان که سکان زندگی با دستهای من آشتی
نداشت و من ..هجی تنهایی را در سلولهای تپشم دیده بودم ....تو آمدی !!!
تو که آمدی طوفان به یکباره خوابید و دستهای سرد من در حرارت رمق لغزید....
آری آسمانیم !! تو  که آمدی ساحل نیکبختی همین نزدیکیها بود و من دوباره بادبان برافراشتم .....بادبان امید
تو آمدی و زنده گی را...عشق را....به من آموختی ....
آموختی زنده گی یعنی یکرنگی....صداقت...راه را از بیراهه شناختن.....
اما!!!
دگر بار سکان زندگی  با دستهای من آشتی نیست و چنان در طوفان یاس گم شده ام و این بار نیستی تا زخمهایم
را مرهم شوی........
این همه وقت نشسته ام پشت پنجره های انتظار تا بیایی و وفور زخمهایم را مرهم شوی..... این همه پنجره ها را
جستجو کردم تا بیابم ردی از عطر گامهایت را که بیابم تو را و تنهاییم را به دستانت فنا دهم .. این همه روزنه را
چشم دواندم که بیابم  شانه هایت را و تکیه گاه امن رنج هایم شوی....
خوب من ! کدامین عشق که نهایتش زیباییست تو را اینگونه از مهربانی ات دور کرده است...کدامین زیبایی ...
صداقت را رنگ تزویر بخشیده است....
هیچ نمی دانم ...........
/ 28 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
منتظر

عنايت‌ها توقع دارم از تو که هم آشفته و هم زارم از تو عزيزي پيش من چون جان اگر چه به چشم خلق گيتي خوارم از تو ز کار من مشو غافل، که عمريست که من سرگشته و بي‌کارم از تو نخواهم گشتن از عشق تو بيزار بهل، تا ميرسد آزارم از تو طبيب من تويي، مشکل توانم که درد خويش پنهان دارم از تو مرا گر باز پرسي جاي آنست که مدتهاست تا بيمارم از تو اگر در دامن افتد خونم از چشم و گر در ديده آيد خارم از تو

منصور

سلام مريم عزيزم ... _______________%% _______________%% ______________%%% _____________%%%%% ____________%%%%%% _____________%%%% _____________%%% _____________%%% _____________%%% _____________%%% _____________%%% _____________%%% _____________%%% _____________%%%__%% _____________%%%__%__% _____________%%%___%__% _____________%%%___%___% _____________%%%___%___% _______%%____%%%__%____% ______%__%__%%%%%%____%% ______%___%%_____%____%% _______%____%%%%%____%% ________%___________%% _________%_________%% _________%%__ آپ _%% ________%%_________%%% _______%%___کردم____%%% ______%%______________%% _____%%___یه سر بزن______%% _____%%_________________%% _____%%%________________%% ______%%_______________%%% _______%%%____________%%% _________%%%%________%%% ___________%%%%%%%%%

منتظر

آرزومند آن نظر ماييم روز و شب اندرين تمناييم

منتظر

دل و جاني است با من مشتاق به تو نزديک و تن اسير فراق روي زيبا ز من چرا پوشي؟ اين تحريمه علي‌العشاق؟ تو طبيبي و ما چنين بيمار تو ملولي و ما چنين مشتاق مست شوق توايم و باده‌ي وصل نرسيده است هم چنان به مذاق در بيابان عشق تو دل ما صار حيران مشرق الاشراق

منتظر

هر سحر ناله و زاري کنم پيش صبا تا ز من پيغامي آرد بر سر کوي شما باد مي‌پيمايم و بر باد عمري مي‌دهم ورنه بر خاک در تو ره کجا يابد صبا؟ چون ندارم همدمي، با باد مي‌گويم سخن چون نيابم مرهمي، از باد مي‌جويم شفا آتش دل چون نمي‌گردد به آب ديده کم مي‌دمم بادي بر آتش، تا بتر سوزد مرا تا مگر خاکستري گردم به بادي پر شوم وارهم زين تنگناي محنت آباد بلا خود ندارد بي‌رخ تو زندگاني قيمتي زندگاني بي‌رخ تو مرگ باشد با عنا

منتظر

زلف او برده قرار خاطر از من يادگاري من هم از آن زلف دارم يادگاري بيقراري گر نمي‌آئي بميرم زانکه مرگ بي‌امان را آهوي چشم تو اي آهوي از مردم فراري

نسرین

مريم جان سلام مرسی که به من سر ميزنی و از نظرهای زيبات منو بهره مند ميکنی و از شعرت ممنون خيلی قشنگ مينويسی. ابرک

منتظر

امشب اي ماه به درد دل من تسکيني آخر اي ماه تو همدرد من مسکيني

منتظر

اصلاح می شود : زلف او برده قرار خاطر از من يادگاري من هم از آن زلف دارم يادگاري بيقراري گر نمي‌آئي بميرم زانکه مرگ بي‌امان را بر سر بالين من جنگ است با چشم انتظاري

منتظر

خداوند ملال گريه دارم ز دلتنگی خيال گريه دارم چنان داغم که حال گريه دارم